And suddenly sad songs are not sad enough anymore.

Muziek. Dat is waar mijn hoofd op dit moment misschien nog het meeste naar staat, en dus open ik Spotify. Ik weet alleen niet goed welke muziek ik zou moeten luisteren, maar aangezien er een optie is om een bepaalde stemming te kiezen, ga ik daar maar voor. Rationeel gezien zou het het best voor…

DeepsleepSteven

Het is kwart over één in de nacht. Het is weer eens zo een avond waarop ik niet in slaap lijk te komen. Ik rol me op m’n rug. In die positie kan ik me het beste ‘in het matras voelen wegzakken’. Op momenten als deze luister ik altijd naar de door mij omgedoopte DeepsleepSteven,…

Ik heb geen tijd

Mijn therapie moet snel gaan. Het moet vooruit. Ik heb geen tijd om te lanterfanten. Ik moet dingen leren, stappen zetten, en daarvoor moet ik elk mogelijk therapieblok benutten en er iets zinnigs uit weten te halen. Stilstaan is duidelijk geen optie. Zo veel problemen, zo weinig tijd Al sinds klein meisje word ik geteisterd…

Charlie Chaplin

Gisteravond zijn mijn ouders en ik naar de basiliek hier in de stad geweest. Er werd een stille film vertoond van Charlie Chaplin – Modern Times – en die werd begeleid door orgel improvisaties. Misschien klinkt dat heel stom (no pun intended), maar dat was het zeer zeker niet! Ik merkte zowaar bij mezelf –…

“Denk groter” – M’n hol!

Toen ik mei vorig jaar besloten had met mijn studie te stoppen, moest ik mijn ouders hier uiteraard ook over inlichten. Mijn moeder dit moeten vertellen, kon ik wel aan, maar de confrontatie aangaan met mijn vader lag precies toch wat lastiger. Hierop besloot ik hem toen ook een mail te sturen, ook al was…

Nieuw leven

Mijn sociale contacten staan op een zeer laag pitje. Dat komt voornamelijk door angst, depressie, onzekerheid en laag zelfbeeld. Ik wil niemand lastigvallen met ‘mij’, en als er dan al een soort afspraak is, moeten er eerst nog een heleboel obstakels overwonnen worden in mijn hoofd. En dat maakt dat ik vaak weer ook weer…

Het kwetsbare kind

In mijn therapieboekje zit een stapeltje foto’s van mezelf, variërend in leeftijdscategorie tussen de twee en zeven jaar ongeveer. Afgelopen week zouden we tijdens therapie namelijk aan de slag gaan met een kinderfoto. Aangezien ik niet kon kiezen welke foto ik moest nemen, had ik er dus een aantal meegepakt, zodat ik op het moment…

Verdriet is lichamelijk

Ongeveer vier jaar geleden is bij mij de angst er pas echt in geslopen. Ik bedoel daarmee te zeggen: ik was altijd al angstig, maar door samenloop van omstandigheden werd 2014 het daadwerkelijke startschot gegeven voor de Angst – met hoofdletter A. Over de aanleiding zal ik nu niet uitweiden, maar het begon met angst…

Psychisch kopie

Ik ben een psychisch kopie van m’n vader. Dat wil zeggen dat ik het inhoudelijke plaatje compleet heb overgenomen of meegekregen. Elk stukje gen dat verband houdt met de psyche, is exact zo gekopieerd bij de totstandbrenging van mij. Uiterlijkgewijs is dat dan weer helemaal niet het geval. Zo ben ik namelijk al verschillende keren voor…

Jip-en-janneketaal bij de psychiater

De vorige keer dat ik naar mijn psychiater ging, wilde ik haar niet al te veel lastig vallen met ‘mijn taal’, omdat ze nog maar vijf maanden in Nederland was. Op zich sprak ze wel al aardig wat Nederlands, toch was het nog niet goed genoeg voor wat ik eventueel te zeggen zou hebben. Vandaag,…